تخلف اضافه بنا و پیشروی طولی؛ نحوه محاسبه جریمه ماده صد

فهرست مطالب این مقاله:

ساخت و ساز توی کشور ما، مثل خیلی جاهای دیگه دنیا، اصول و قوانین خاص خودش رو داره. این قوانین برای این وضع شدن که شهرها منظم بشن، ایمنی حفظ بشه و حقوق همسایه‌ها و شهروندان پایمال نشه. اما گاهی وقتا بعضی از سازندگان یا مالکان، خواسته یا ناخواسته، از این چارچوب‌ها خارج میشن و دست به تخلف ساختمانی می‌زنن. دو تا از شایع‌ترین این تخلفات، «اضافه بنا» و «پیشروی طولی» هستن که هر دو زیر ذره‌بین ماده صد قانون شهرداری‌ها قرار می‌گیرن. توی این مقاله می‌خوایم ببینیم این تخلفات دقیقاً چی هستن، چطور جریمه‌شون محاسبه میشه و شما به‌عنوان مالک یا سازنده باید چه چیزهایی رو بدونید تا گرفتار دردسرهای قانونی نشید.

💡 ماده صد قانون شهرداری چیست؟

ماده صد قانون شهرداری‌ها رو میشه ستون فقرات نظارت بر ساخت و ساز توی ایران دونست. این ماده میگه اگه کسی بدون پروانه، یا خلاف پروانه، ساخت و ساز کنه، شهرداری وظیفه داره جلوش رو بگیره. در واقع، اینجا یه کمیسیونی تشکیل میشه به نام کمیسیون ماده صد که وظیفه‌اش رسیدگی به همین تخلفاته. این کمیسیون میتونه حکم به تخریب بنای خلاف بده، یا اگه تخلف از اون دسته باشه که قابل اغماض هست و اصول فنی و شهرسازی رعایت شده، برای متخلف جریمه نقدی تعیین کنه.

هدف اصلی این ماده، صرفاً جریمه کردن نیست؛ بلکه هدف بزرگتر، حفظ نظم و انضباط شهری، جلوگیری از ساخت و سازهای ناایمن و بی قاعده، و رعایت حقوق عمومی و خصوصی شهروندانه. پس اگه دیدید شهرداری برای یه سازه‌ای گیر داده، بدونید که پشتش فلسفه‌ای بزرگتر از فقط گرفتن پول هست.

⚖️ انواع تخلفات ساختمانی مشمول ماده صد

تخلفات ساختمانی انواع مختلفی دارن که هر کدوم می‌تونه پیامدهای خاص خودش رو داشته باشه. دو تا از مهم‌ترین و شایع‌ترینشون رو با هم بررسی می‌کنیم:

1. تخلف اضافه بنا

فرض کنید شما برای ساخت یه خونه با متراژ ۲۰۰ متر مربع پروانه گرفتید، اما بعداً تصمیم می‌گیرید یه اتاق دیگه هم اضافه کنید یا بالکن رو به فضای داخلی تبدیل کنید و متراژ کل ساخت رو به ۲۵۰ متر برسونید. این ۵۰ متر اضافه میشه “اضافه بنا”. این تخلف می‌تونه به شکل‌های مختلفی بروز پیدا کنه:

  • افزایش سطح زیربنا: ساخت بیشتر از متراژ مجاز در هر طبقه.
  • افزایش تعداد طبقات: ساخت طبقات بیشتر از آنچه در پروانه ذکر شده.
  • تغییر کاربری: مثلاً تبدیل پارکینگ به واحد مسکونی یا تجاری (این خودش یک تخلف مجزا هم هست ولی اغلب با اضافه بنا همراه می‌شود).
  • عدم رعایت درصدهای اشغال زمین: ساخت و ساز بیشتر از درصد مجاز در یک قطعه زمین.

این تخلف نه تنها نظم شهر رو به هم میزنه، بلکه میتونه روی نور و دید همسایه‌ها هم تاثیر منفی بذاره و بار ترافیکی و خدماتی منطقه رو افزایش بده. برای اطلاعات بیشتر در مورد اهمیت رعایت قوانین، می‌تونید به مقالات مرتبط در وبلاگ ما سر بزنید.

2. تخلف پیشروی طولی

پیشروی طولی (یا همان تجاوز به معبر عمومی) یعنی ساخت و ساز شما از خط مجاز پروانه عبور کنه و وارد فضای عمومی (مثل پیاده‌رو یا خیابان) یا ملک مجاور بشه. این یکی از جدی‌ترین تخلفاته چون مستقیماً حقوق عمومی و گاهی خصوصی رو نقض می‌کنه. مثلاً اگه دیوار ملک شما از خط شهرداری رد بشه و وارد پیاده‌رو بشه، شما مرتکب پیشروی طولی شدید. این تخلف می‌تونه عواقب سنگینی مثل:

  • ایجاد سد معبر برای عابرین پیاده یا وسایل نقلیه.
  • تجاوز به حریم همسایگان.
  • اخلال در طرح‌های توسعه شهری.

در بسیاری از موارد، کمیسیون ماده صد برای این نوع تخلف حکم به تخریب می‌ده، مخصوصاً اگه بنای متجاوز به معبر عمومی باشه و امکان اصلاح اون نباشه.

3. سایر تخلفات مرتبط

علاوه بر این دو مورد، تخلفات دیگه‌ای هم هستن که زیر مجموعه ماده صد میان، مثل:

  • تخلف تغییر کاربری: استفاده از ملک برای منظوری غیر از آنچه در پروانه قید شده (مثلاً تبدیل مسکونی به تجاری).
  • عدم احداث پارکینگ یا کسر پارکینگ: نساختن تعداد پارکینگ مجاز یا کوچک‌تر ساختن آنها.
  • تخلف عدم رعایت اصول فنی، بهداشتی و شهرسازی: این مورد خیلی کلیه و می‌تونه شامل هر مشکلی باشه که ایمنی، سلامت یا زیبایی شهر رو تهدید می‌کنه.

🚧 چرا شهرداری با تخلفات ساختمانی برخورد می‌کند؟

شاید این سوال براتون پیش بیاد که چرا شهرداری انقدر روی این مسائل حساسه. دلایل زیادی برای این حساسیت وجود داره که همشون به نفع کل جامعه هستن:

  • حفظ نظم و زیبایی شهری: ساخت و سازهای بی‌قاعده چهره شهر رو زشت می‌کنه و به آشفتگی بصری دامن می‌زنه.
  • تضمین ایمنی سازه‌ها: ساخت و ساز بدون نظارت مهندسی و رعایت اصول فنی می‌تونه منجر به حوادث ناگوار بشه.
  • حفظ حقوق شهروندی و همسایگان: مثلاً اضافه بنا میتونه باعث سلب نور، دید یا حتی فضای سبز همسایه بشه.
  • کنترل بار خدمات شهری: افزایش بی‌رویه بناها، فشار زیادی روی زیرساخت‌ها مثل آب، برق، فاضلاب و ترافیک وارد می‌کنه.
  • اجرای طرح‌های جامع و تفصیلی: هر شهری یه طرح و برنامه برای آینده خودش داره که تخلفات ساختمانی این طرح‌ها رو به هم می‌ریزه.

🔍 نحوه تشخیص و گزارش تخلفات ساختمانی

تخلفات ساختمانی به چند شیوه شناسایی میشن:

  • بازرسان شهرداری: ماموران بازدید شهرداری به صورت دوره‌ای یا سرزده از پروژه‌های ساختمانی بازدید می‌کنن و هرگونه تخلف رو گزارش میدن.
  • گزارش شهروندان: گاهی همسایه‌ها یا شهروندان دیگه که از تخلفات مطلع میشن، موضوع رو به شهرداری گزارش میدن. این گزارش‌ها اهمیت زیادی دارن.
  • دفاتر مهندسی ناظر: مهندس ناظر پروژه هم وظیفه داره هرگونه تخلف از پروانه رو به شهرداری گزارش کنه.

بعد از تشخیص تخلف، شهرداری پرونده‌ای تشکیل میده و موضوع رو برای رسیدگی به کمیسیون ماده صد ارجاع میده. اینجاست که داستان اصلی شروع میشه!

⏱️ صفر تا صد فرآیند رسیدگی به تخلفات در کمیسیون ماده صد

وقتی تخلفی گزارش میشه، این پروسه گام به گام طی میشه:

  1. تشکیل پرونده و اخطار: شهرداری پرونده تخلف رو تشکیل میده و به مالک اخطار میده که ظرف مدت ۱۰ روز دفاعیات خودش رو کتباً ارائه بده.
  2. ارجاع به کمیسیون بدوی ماده صد: پرونده به کمیسیون اولیه ماده صد که از نمایندگان وزارت کشور، دادگستری و شورای شهر تشکیل شده، ارجاع میشه.
  3. بررسی و صدور رای: کمیسیون با توجه به مدارک، گزارشات و دفاعیات مالک (اگر ارائه شده باشد) رای صادر می‌کنه. این رای میتونه تخریب، جریمه نقدی یا حتی اعطای مهلت برای اصلاح تخلف باشه.
  4. اعتراض به رای: اگه مالک یا حتی شهرداری به رای کمیسیون بدوی اعتراض داشته باشن، میتونن ظرف مدت ۱۰ روز از تاریخ ابلاغ، اعتراضشون رو به کمیسیون تجدیدنظر ماده صد ارائه بدن.
  5. رای کمیسیون تجدیدنظر: رای کمیسیون تجدیدنظر قطعی و لازم‌الاجراست.
  6. اجرای رای: در صورت عدم پرداخت جریمه یا عدم اجرای حکم تخریب، شهرداری اقدام به اجرای حکم می‌کنه.

همونطور که میبینید، این فرآیند میتونه پیچیده و زمان‌بر باشه. برای مشاوره تخصصی در این زمینه، حتماً با ما تماس بگیرید.

اینفوگرافیک متنی: مراحل رسیدگی به تخلفات ماده صد 📜

1️⃣

تشخیص و گزارش

(بازرسان شهرداری، شهروندان)

2️⃣

تشکیل پرونده و دفاع

(۱۰ روز فرصت دفاع کتبی)

3️⃣

کمیسیون بدوی

(صدور رای اولیه)

4️⃣

اعتراض (اختیاری)

(۱۰ روز فرصت به تجدیدنظر)

5️⃣

کمیسیون تجدیدنظر

(رای قطعی و لازم‌الاجرا)

6️⃣

اجرای حکم

(تخریب یا وصول جریمه)

💰 محاسبه جریمه تخلف اضافه بنا: ریزه‌کاری‌ها و فرمول‌ها

خب، رسیدیم به بخش جذاب ماجرا: چطور جریمه اضافه بنا رو محاسبه کنیم؟ این محاسبه یه فرمول کلی داره اما با توجه به عوامل مختلف، عدد نهایی می‌تونه حسابی متفاوت باشه. طبق قانون، جریمه اضافه بنا بر اساس نوع استفاده (مسکونی، تجاری، اداری)، ارزش معاملاتی ساختمان در منطقه (که سازمان امور مالیاتی اعلام می‌کنه) و درصد خاصی از آن محاسبه میشه.

فرمول کلی به این صورت هست که جریمه معمولاً بین نیم (۰.۵) تا سه برابر (۳) ارزش معاملاتی ساختمان در هر متر مربع بنای مازاد محاسبه میشه. اما این “چند برابر” بودن دقیقاً چطور تعیین میشه؟

عوامل موثر در تعیین جریمه اضافه بنا توضیحات و تاثیر
نوع کاربری تخلف کاربری تجاری یا اداری معمولاً جریمه بیشتری نسبت به مسکونی داره. (مسکونی 1/10، تجاری 2/10 و صنعتی 3/10)
موقعیت ملک و ارزش منطقه‌ای مناطق با ارزش‌تر، جریمه‌های بالاتری رو به دنبال دارن. (این ارزش توسط کمیسیون تقویم املاک شهرداری تعیین می‌شود)
مساحت بنای مازاد هرچه متراژ تخلف بیشتر باشه، طبیعتاً جریمه نهایی بالاتر میره.
رعایت اصول فنی، بهداشتی و شهرسازی اگر تخلف اصول فنی و شهرسازی را نقض کرده باشد، احتمال تخریب یا جریمه سنگین‌تر بیشتر است.
سابقه تخلف تکرار تخلف می‌تواند منجر به سخت‌گیری بیشتر کمیسیون شود.

مثال: اگه یک واحد مسکونی ۱۰۰ متر مربع اضافه بنا داشته باشه و ارزش معاملاتی هر متر مربع در اون منطقه ۲ میلیون تومان باشه، جریمه می‌تونه از ۱۰۰ متر * ۲ میلیون * ۰.۵ (یعنی ۱۰۰ میلیون تومان) تا ۱۰۰ متر * ۲ میلیون * ۳ (یعنی ۶۰۰ میلیون تومان) متغیر باشه. این اختلاف زیاد نشون میده که چقدر تصمیم کمیسیون و جزئیات پرونده مهمه.

نکته مهم: این مقادیر و ضرایب در طول زمان و با توجه به مصوبات جدید ممکن است تغییر کنند. همیشه برای اطلاع دقیق از جدیدترین نرخ‌ها، مشورت با کارشناسان متخصص ضروری است.

📏 محاسبه جریمه تخلف پیشروی طولی: ابعاد حقوقی و مالی

جریمه پیشروی طولی کمی متفاوت‌تر و معمولاً جدی‌تر از اضافه بناست. چرا؟ چون این تخلف مستقیماً به حقوق عمومی یا حریم ملک مجاور تجاوز می‌کنه. در بسیاری از موارد، کمیسیون ماده صد ابتدا حکم به تخریب قسمت متجاوز میده.

  • اگه بنا وارد معبر عمومی شده باشه و امکان اصلاح و عقب‌نشینی بدون تخریب وجود نداشته باشه، یا تجاوز به حدی باشه که به شدت نظم شهری رو مختل کنه، معمولاً حکم تخریب صادر میشه. اینجا دیگه صحبت از جریمه خیلی کمتر مطرح میشه، چون تخلف قابل جبران نیست.
  • اما در مواردی که تخلف پیشروی طولی جزئی و در داخل ملک باشه (مثلاً در حیاط خلوت مشترک و با رضایت همسایه ولی خارج از ضوابط شهرداری) و یا تجاوز به ملک مجاور با رضایت طرفین و رعایت اصول فنی باشه، ممکنه کمیسیون به جای تخریب، جریمه نقدی تعیین کنه. این جریمه بر اساس قیمت روز زمین و اعیان در منطقه، با ضریب مشخصی (مثلاً بین ۰.۵ تا ۳ برابر قیمت روز) محاسبه میشه.

مقایسه با اضافه بنا: در پیشروی طولی، به دلیل ماهیت تخلف (تجاوز به حقوق دیگران یا فضای عمومی)، سخت‌گیری بیشتری وجود داره و اولویت با تخریبه. در حالی که در اضافه بنا (اگر اصول فنی رعایت شده باشه)، کمیسیون بیشتر به دنبال تعیین جریمه است.

💥 تفاوت جریمه با تخریب: کدام یک اعمال می‌شود؟

این یکی از مهمترین سوالاتیه که برای مالکان پیش میاد. کی جریمه میشیم و کی مجبوریم بنا رو تخریب کنیم؟ کمیسیون ماده صد در شرایط زیر حکم به تخریب می‌ده:

  • عدم رعایت اصول فنی، بهداشتی و شهرسازی: اگه ساختمان از نظر استحکام، ایمنی (مثلاً خطر ریزش)، مسائل بهداشتی (مثلاً عدم نور کافی، تهویه نامناسب) یا اصول شهرسازی (مثلاً سد معبر جدی) مشکل اساسی داشته باشه، چاره‌ای جز تخریب نیست.
  • عدم امکان اصلاح تخلف: گاهی تخلف به قدری جدیه که با جریمه قابل رفع نیست و فقط با تخریب میشه مشکل رو حل کرد (مثل پیشروی زیاد در معبر عمومی).
  • ساخت بنای خلاف پروانه در زمین‌های غیرمجاز: مثلاً ساخت و ساز در حریم رودخانه، خطوط انتقال نیرو یا مناطق ممنوعه.

در غیر این صورت، یعنی اگه تخلف جزئی باشه، اصول فنی و بهداشتی تا حدودی رعایت شده باشه و تخلف قابل اصلاح باشه، کمیسیون ماده صد می‌تونه به جای تخریب، حکم به اخذ جریمه صادر کنه. انتخاب بین جریمه و تخریب به تصمیم اعضای کمیسیون و شرایط خاص هر پرونده بستگی داره و بسیار حیاتیه که دفاعیات قوی و مستند ارائه بشه.

📚 یک کیس استادی واقعی: آقای رحیمی و دردسرهای اضافه بنا

یه روز آقای رحیمی، صاحب یک ساختمان چهار طبقه مسکونی در تهران، تصمیم گرفت از فضای مشاع پشت‌بام استفاده کنه و یه سوییت کوچک برای خودش بسازه، بدون اینکه سراغ شهرداری بره و پروانه بگیره. ایشون فکر می‌کرد چون طبقه آخره و به کسی ضرری نمی‌رسونه، مشکلی پیش نمیاد.

بعد از اتمام کار، یکی از همسایه‌ها که از این موضوع ناراحت بود (چون معتقد بود نور واحدش کم شده و منظره‌اش خراب شده)، موضوع رو به شهرداری گزارش داد. بازرسان شهرداری مراجعه کردن و گزارش تخلف اضافه بنا در پشت‌بام رو ثبت کردن. پرونده آقای رحیمی به کمیسیون بدوی ماده صد ارجاع داده شد.

آقای رحیمی که سردرگم بود، با یک وکیل متخصص در امور ماده صد مشورت کرد. وکیل بعد از بررسی پرونده متوجه شد که سوییت ساخته شده، اصول فنی ساخت و ساز رو رعایت کرده و از نظر استحکام مشکل نداره. همچنین، با اینکه نور همسایه کمی تحت تاثیر قرار گرفته بود، اما این تاثیر به حدی نبود که غیرقابل تحمل باشه یا سلامتی رو به خطر بندازه. وکیل در جلسات کمیسیون، با ارائه مستندات و نقشه‌های مهندسی و دفاعیات حقوقی، تلاش کرد تا کمیسیون رو به صدور رای جریمه به جای تخریب قانع کنه.

در نهایت، کمیسیون بدوی با در نظر گرفتن اینکه اصول فنی و شهرسازی تا حد زیادی رعایت شده بود و تخلف عمدتاً از نوع اضافه بنا و عدم اخذ پروانه بود، رای به جریمه نقدی صادر کرد. جریمه بر اساس کاربری مسکونی، ارزش منطقه‌ای و ضریب ۰.۵ (به دلیل رعایت نسبی اصول) محاسبه شد. آقای رحیمی هم با پرداخت جریمه، تونست مشکلش رو حل کنه و بنای اضافیش رو حفظ کنه.

این کیس استادی نشون میده که حتی در صورت تخلف، با مشورت و دفاع حقوقی مناسب، میشه از عواقب سنگین‌تر جلوگیری کرد و به جای تخریب، حکم جریمه گرفت.

برای اینکه شما مثل آقای رحیمی گرفتار نشید یا اگه شدید، بتونید بهترین نتیجه رو بگیرید، این نکات رو همیشه یادتون باشه:

  • همیشه با پروانه ساخت و ساز کنید: قبل از هرگونه تغییر یا اضافه بنا، حتماً از شهرداری مجوز بگیرید.
  • با مهندس ناظر در ارتباط باشید: مهندس ناظر شما بهترین راهنما برای رعایت اصول و قوانین ساختمانیه.
  • دفاعیات کتبی قوی ارائه دهید: در صورت دریافت اخطار، دفاعیات خود را به صورت مستند و مستدل به کمیسیون ارائه کنید. اینجاست که تجربه وکیل به کار میاد.
  • رضایت همسایگان را جلب کنید: در بعضی موارد جزئی، رضایت همسایگان (البته با رعایت ضوابط شهرداری) می‌تونه در تصمیم کمیسیون تاثیرگذار باشه.
  • از وکلای متخصص کمک بگیرید: پرونده‌های ماده صد بسیار تخصصی هستن. برای رسیدن به بهترین نتیجه، حتماً از وکلای باتجربه در این حوزه کمک بگیرید. شما می‌تونید برای آشنایی بیشتر با تیم ما اقدام کنید.

❓ سوالات متداول در مورد ماده صد

آیا همیشه برای اضافه بنا جریمه تعیین می‌شود یا ممکن است حکم تخریب صادر شود؟

خیر، همیشه جریمه تعیین نمی‌شود. اگر اضافه بنا اصول فنی، بهداشتی یا شهرسازی را به صورت جدی نقض کند یا قابل اصلاح نباشد، کمیسیون می‌تواند حکم تخریب صادر کند. در غیر این صورت، جریمه نقدی در نظر گرفته می‌شود.

آیا می‌توان به رای کمیسیون ماده صد اعتراض کرد؟

بله، شما می‌توانید ظرف مدت ۱۰ روز از تاریخ ابلاغ رای کمیسیون بدوی، اعتراض خود را به کمیسیون تجدیدنظر ماده صد ارائه دهید. رای کمیسیون تجدیدنظر قطعی و لازم‌الاجرا است.

تخلف پیشروی طولی چه تفاوتی با اضافه بنا دارد؟

اضافه بنا به معنای افزایش متراژ ساخت و ساز بیش از پروانه است، در حالی که پیشروی طولی به معنای تجاوز به معبر عمومی یا ملک مجاور است. پیشروی طولی معمولاً جدی‌تر تلقی شده و احتمال صدور حکم تخریب برای آن بیشتر است.

ارزش معاملاتی ساختمان چطور تعیین می‌شود؟

این ارزش توسط سازمان امور مالیاتی کشور بر اساس موقعیت مکانی، نوع کاربری و عمر بنا به صورت سالانه یا دوره‌ای تعیین و به شهرداری‌ها ابلاغ می‌شود و در محاسبه جریمه‌ها نقش اساسی دارد.

📞 تماس با کارشناسان خبره: راهنمای شما در پیچ و خم ماده صد

همونطور که دیدید، مبحث تخلفات ساختمانی و ماده صد، یک دنیای پیچیده و پر از جزئیاته. کوچکترین اشتباه یا عدم آگاهی می‌تونه شما رو گرفتار هزینه‌های سنگین و حتی از دست دادن سرمایه‌تون کنه. ما در tshorg.ir با سال‌ها تجربه در امور شهرداری و کمیسیون ماده صد، آماده‌ایم تا از لحظه شروع تا پایان، در کنار شما باشیم و بهترین راهکارها رو بهتون ارائه بدیم.

چه نیاز به مشاوره قبل از ساخت داشته باشید، چه پرونده تخلف شما در کمیسیون ماده صد در حال رسیدگی باشه، و چه قصد اعتراض به رایی رو داشته باشید، کارشناسان ما با دانش روز و تجربه عملی، مسیر رو براتون هموار می‌کنن.

برای دریافت مشاوره تخصصی و نجات از دردسرهای ماده صد، همین الان با ما تماس بگیرید:

📞 09199353470
📞 09359121900
📞 09100911179 (تماس سریع)

📍 آدرس: اتوبان باقری، فرجام غربی، بعد از عبادی، ساختمان کهکشان، پلاک 401، واحد 8، طبقه دوم

(جلسه حضوری فقط با هماهنگی قبلی)

تماس با ما

/* Global styles for better readability and responsiveness */
@import url(‘https://fonts.googleapis.com/css2?family=Vazirmatn:wght@300;400;500;700&display=swap’);
body {
font-family: ‘Vazirmatn’, sans-serif;
direction: rtl;
text-align: right;
line-height: 1.8;
color: #333;
margin: 0;
padding: 0;
background-color: #f0f2f5; /* Light background for the whole page */
}
div {
box-sizing: border-box; /* Ensures padding and border are included in the element’s total width and height */
}
a {
text-decoration: none;
color: #007bff;
transition: color 0.3s ease;
}
a:hover {
color: #0056b3;
}

/* Headings */
h1 {
font-size: 2.5em; /* Larger for H1 */
font-weight: bold;
color: #1a2a46; /* Darker blue for H1 */
text-align: center;
margin-bottom: 30px;
}
h2 {
font-size: 2em; /* Slightly smaller for H2 */
font-weight: bold;
color: #3b5998; /* Medium blue for H2 */
border-bottom: 2px solid #e0e0e0;
padding-bottom: 10px;
margin-top: 40px;
margin-bottom: 25px;
}
h3 {
font-size: 1.5em; /* Smaller for H3 */
font-weight: bold;
color: #5c79b9; /* Lighter blue for H3 */
margin-top: 30px;
margin-bottom: 15px;
}

/* Paragraphs and Lists */
p {
margin-bottom: 20px;
}
ul, ol {
margin-right: 25px;
margin-bottom: 20px;
padding: 0; /* Reset default padding */
}
li {
margin-bottom: 10px;
}

/* Table Styling */
table {
border-collapse: collapse;
width: 100%;
margin-bottom: 30px;
border-radius: 8px;
overflow: hidden; /* Ensures rounded corners apply to content */
box-shadow: 0 2px 8px rgba(0,0,0,0.05);
}
th, td {
padding: 12px 15px;
border: 1px solid #dee2e6;
text-align: right; /* Adjust for RTL */
}
th {
background-color: #007bff;
color: white;
font-size: 1.1em;
text-align: center;
}
tr:nth-child(even) {
background-color: #f8f9fa;
}
tr:nth-child(odd) {
background-color: #ffffff;
}

/* Infographic & Call to Action Blocks */
.infographic-block {
background-color: #f0f8ff;
border: 1px solid #cce5ff;
border-radius: 10px;
padding: 25px;
margin: 30px 0;
box-shadow: 0 2px 10px rgba(0, 50, 100, 0.08);
}
.contact-block {
background-color: #e6f7ff;
border: 2px solid #007bff;
border-radius: 12px;
padding: 25px;
margin-top: 40px;
text-align: center;
}
.faq-item {
background-color: #f7f7f7;
border-radius: 8px;
padding: 20px;
margin-bottom: 20px;
}

/* Responsive adjustments */
@media (max-width: 768px) {
.main-container {
padding: 15px;
}
h1 {
font-size: 2em;
}
h2 {
font-size: 1.7em;
}
h3 {
font-size: 1.3em;
}
table, thead, tbody, th, td, tr {
display: block;
}
thead tr {
position: absolute;
top: -9999px;
left: -9999px;
}
tr {
border: 1px solid #dee2e6;
margin-bottom: 15px;
border-radius: 8px;
overflow: hidden;
}
td {
border: none;
border-bottom: 1px solid #eee;
position: relative;
padding-left: 50%;
text-align: left; /* Keep content left for better alignment on small screens */
}
td::before {
content: attr(data-label);
position: absolute;
left: 0;
width: 45%;
padding-right: 10px;
white-space: nowrap;
font-weight: bold;
color: #555;
text-align: right; /* Adjust for RTL */
}
td:first-of-type {
border-top-left-radius: 8px;
border-top-right-radius: 8px;
}
td:last-of-type {
border-bottom-left-radius: 8px;
border-bottom-right-radius: 8px;
border-bottom: none;
}
.infographic-block > div {
flex-direction: column; /* Stack infographic items vertically */
}
.infographic-block > div > div {
margin-bottom: 15px;
min-width: 100%;
}
}

@media (max-width: 480px) {
h1 {
font-size: 1.8em;
}
h2 {
font-size: 1.5em;
}
h3 {
font-size: 1.2em;
}
p {
font-size: 0.95em;
}
ul, ol {
margin-right: 15px;
}
th, td {
padding: 10px;
}
}

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *